Zondag 29 maart 2026, regiokampioenschap 25 meter 1 pijl in Berkel Enschot.

Voor Rene en mijzelf zondagmorgen niet uitslapen omdat we al om 09.00 uur in de hal van handboogsport vereniging de Meiereiers moesten zijn. Tussen de weilanden een prachtige hal met groot eigen parkeerterrein en daarachter nog een 70 meter baan. Die brabanders hebben het goed voor elkaar.

 

Na binnenkomst inschrijven en op vertoon van de bondspas mochten we verder. Ik hoorde dat ik ingedeeld was op baan 13 als b-schutter, helaas niet mijn geluksgetal. Rene naast me op baan 14, de laatste baan pal tegen de muur. Nadat de bogen opgebouwd waren, waren we toe aan een brabantse tas koffie.

Het werd aardig druk met 42 deelnemers, maar je liep elkaar niet in de weg met 3 schutters op een baan.

 

Rene en ikzelf zijn ingedeeld in klasse 6, waarvoor 9 schutters waren ingeschreven.  Om 10.00 uur begon het met 5 proefpijlen. Bij mij vlogen de pijlen alle kanten op waarna ik nog aan meerdere knoppen van mijn vizier heb gedraaid en ook de klikker nog een zwiep heb gegeven. Je vraagt je toch af of materiaalproblemen of je eigen gesteldheid er oorzaak van zijn dat dit gebeurt. De harde zijwind kon ik in de binnenhal in ieder geval niet de schuld geven. 

 

Na de proefpijlen kreeg elke baan de scorebriefjes en een computertje. De scores moesten niet alleen opgeschreven worden maar ook gelijk elektronisch ingevuld worden. Op die manier kon iedereen op een groot projectiescherm zien wat de tussenstanden waren. In totaal 2*25 pijlen met daartussen een pauze waarin ik me een broodje kroket en tomatensoep goed heb laten smaken. Rene was eerst toe aan zijn dagelijkse dosis nicotine waarna hij het met een broodje gezond toch nog gezond afsloot.

 

Zelf had ik enorm veel moeite met het schieten. Gelukkig wel 50 keer het blazoen  geraakt, maar ook alle scores van 1 tot 10 en alle ringen ertussen. Mijn gemiddelde kwam daarmee uiteindelijk op een 6.

Rene stond op baan 14 wel de sterren van de hemel te schieten. En dat zonder bril!  Met een gemiddelde van een 8 stond hij in de tussenstand afwisselend op plaats 2 en 1. Zelf stond ik lang op de 7e plaats maar op het eind zorgde ik met een paar onverklaarbare negens en een tien dat ik uiteindelijk op de 6e plaats eindigde.

 

Na het eindsignaal liet het scorebord zien dat baan 13 voor mij geen geluk had gebracht met slechts 314 punten. En Rene was met 392 punten de gelukkige winnaar van de gouden medaille. 5 punten meer dan nummer 2. Bij de medaille ceremonie beklom Rene trots het nummer 1 blok.

En toen zijn arm triomfantelijk de lucht in ging werd vanuit het publiek het Wilhelmus gezongen, maar dat schijnt niet bij de regiokampioenschappen gedaan te worden waarna het met een gelach verstomde. 

Ook de winnaars van de andere klassen kwamen toen aan de beurt.

 

Moe maar voldaan de spullen weer ingepakt en huiswaarts gereden. Voor Rene een dag om nooit te vergeten, voor mij een vermakelijke en gezellige dag om wel snel te vergeten. Voor volgend jaar zie ik voor mezelf wel ruimte voor verbetering..... En als extra les was het niet handig om een week voor deze wedstrijd met een nieuwe riser, plunger en pijlsteun te gaan schieten. Gelukkig was het vizierblok wel op het laatste moment er goed opgezet want die stond eerst op z'n kop.

En voor Rene komt wellicht een hogere klasse indeling in zicht. We gaan het wel zien. 's Avonds een flinke neut genomen hetgeen de teleurstelling iets dragelijker maakte.

 

Adrie